Hartfalen bij sporters.

Hieronder zal ik op een eenvoudige manier proberen uit te leggen wat
men mag verstaan onder hartfalen bij sporters, zonder moeilijke woorden
of ingewikkelde medische termen.

Hartfalen en sport.

Al maar meer sporters blijken last te hebben van hartklachten.
Hartritmestoornissen zijn dan ook de belangrijkste klachten die bij sporters optreden.
Deze moeten dan ook zeer ernstig onderzocht worden en een medische behandeling is
geen overbodige luxe omdat dit hartfalen levensbedreigend kan zijn.
Minstens één maal per jaar een medische controle is zeker aan te bevelen.
Omdat de meeste sporters hun lichaam tiptop verzorgen, op hun voeding letten, niet roken,
niet al te veel alcohol gebruiken en proberen hun lichaamsgewicht optimaal te houden zou je
bij hen geen hartproblemen verwachten. En toch, ondanks die gezonde levensstijl en een
normale bloeddruk is er iets dat het hart op een negatieven wijze kan beïnvloeden.

Wat en hoe?

De eerste vaststellingen zijn vrijwel altijd een onverklaarbare vermoeidheid.
Ook hartkloppingen, een slap gevoel, duizeligheid en een minder vlotte sportbeoefening
zijn symptomen dat er iets mis kan zijn met het hart.
Wanneer een hartslag niet meer te tellen is of zoals men wel eens zegt, mijn hart ging over
zijn toeren, dan is het opletten geblazen.
Het begint meestal met enkele extra hartslagen die het normale hartritme verstoren.
Later kan dit resulteren in een veel te snelle hartslag of een onregelmatige hartslag.
Wanneer deze onregelmatigheden zich blijven voordoen, dan kan zich dit uiteindelijk
omzetten tot een voorkamerfibrillatie.

Voorkamerfibrillatie.

Voorkamerfibrillatie is een stoornis die de normale werking van de voorkamers tegenwerkt.
Normaal zorgen de voorkamers voor een perfecte vulling van de hartkamers.
Bij voorkamerfibrillatie heeft men alleen een trilling in de voorkamers in de plaats van een doelbewust samentrekken en gaat de oorspronkelijke werking van de voorkamers verloren.
De normale werking van het hart is hiermee niet bedreigd, maar door het trillen van de
voorkamers kan er een stolling ontstaan waardoor zich bloedklontertjes kunnen vormen die
op hun beurt in bloedvaten terecht kunnen komen met fatale gevolgen.
Deze voorkamerfibrillatie moet men zo snel mogelijk behandelen omdat het iets is dat zichzelf
in stand houdt.
Hoe langer men wacht, hoe moeilijker het is om het hart weer onder controle te krijgen.
Men kan proberen het hart weer in de pas te laten lopen door medicatie of door het
toedienen van elektrische schok. Iets dat bij mij geprobeerd maar niet gelukt is.
Wanneer voorkamerfibrillatie op deze manier niet onder controle te krijgen is kan men
overwegen een pacemaker te plaatsen die constant het hartritme regelt.
In sommige gevallen zal men via een katheter in de lies proberen de AV knoop in het hart
door te branden waarna de pacemaker de werking van het hart overneemt.
Deze behandeling is bij mij toegepast.
Die AV knoop (atrioventriculaire knoop) is een onderdeel van het elektrische systeem of
ook wel het prikkelgeleidingsysteem genoemd dat instaat voor de regeling van de hartslag.

Duursport en oorzaak.

Het is opvallend dat het vooral duursporters zijn die last hebben van hartritmestoornissen.
Omdat vooral wielrenners, langeafstandslopers en triatleten vele uren per week aan een hoge hartfrequentie trainen is het niet verwonderlijk dat zij tot die groep van sporters behoren
die om welke reden dan ook last krijgen van hartritmestoornissen.
Verschillende onderzoekers hebben reeds geprobeerd een verband te leggen tussen
duursport en hartritmestoornissen.
Bij die studies blijkt dan ook dat er bij duursporters meer hartritmestoornissen voorkomen
dan bij mensen uit controlegroepen die geen sport beoefenen.
Er is tot op heden nog steeds geen enkele wetenschappelijke verklaring gevonden voor
deze waarnemingen maar voorkamerfibrillatie is wel een veel voorkomende stoornis bij
mensen met een onderliggende hartziekte.
Voorkamerfibrillatie kan zich echter ook zonder enige onderliggende aanwijsbare reden manifesteren en dit is dan meestal het geval bij duursporters.
Voor de oorzaak van die ritmestoornissen bij sporters is tot op vandaag nog steeds geen wetenschappelijke verklaring gevonden.
Men denkt wel aan structurele veranderingen ter hoogte van het hartspierweefsel als gevolg
van herhaalde zware inspanningen en deze blijven ook bestaan eenmaal men gestopt is met intensieve sportbeoefening.
De vraag is nu of het een niet gekende onderliggende hartziekte is die zich uit ten gevolge
van sport of is het de sport op zich die de hartritmestoornissen veroorzaakt.
Door een betere sportbegeleiding en steeds meer testen probeert men een beter inzicht te
krijgen in de sportfysiologie van het menselijk lichaam.
Mijn hoop is dan ook dat in de toekomst alle gegevens uit die onderzoeken en testen
gebruikt kunnen worden om het hartfalen bij sporters te kunnen behandelen.

Conclusie:
Doe je actief aan sport: laat je hart dan regelmatig onderzoeken door een arts,
beter een keertje meer langs gaan bij je dokter dan één keer te weinig.

Livin Klaasen
- maart 2007 -

Terug naar boven: klik hier